هر بلای از تو اید رحمتی است.
هرکه را فقری دهی خود دولتی است.
تو بسی زا ندیشه برتر بوده ای.
هرچه فرمان است خود فرموده ای.
زان به تاریکی گزاری بنده را.
تا ببیندان رخ تابنده را.
تیشه زان بر هر رگ و بندم زنند.
تا که با لطف تو پیوندم زنند.
گر کسی را از تو دردی شد نصیب.
هم سرانجامش تو گردیدی طبیب.
هرکه مسکین وپریشان تو بود.
خود نمی دانست مهمان تو بود.





ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید