ظاهرم قصر است اما از درون ویرانه ام

  من صدای خسته ی پروانه ای بی خانه ام

 عاشق صیادم و عمدا به دام افتاده ام

 اه او پنداشت  من دنبال اب و دانه ام

 باد میزد شانه مویش را تلافی میکنم

 گیسوان او فقط مال من است و شانه ام

باد در مویش روان ومن روانی میشوم

با همان عاشق کشی ها می کند دیوانه ام

عاشقم دیوانگی های مرا جدی بگیر

انقدر دیوانه  حتی با خودم بیگانه ام